Fic ตอนใหม่ จัดเรทไม่ถูก - -. จั่วหัวไม่เป็น เอาเป็นว่า เข้าเรื่องเลยละกัน ใครได้กลิ่นไรทะแม่ง ๆ ที่รับไม่ได้ก็ปิดออกไปเลยเด๊อ คิกคิก

ม่าย Spoil (เตือนไปงั้น เพราะคงไม่มีใครเหลือให้ Spoil แล้วล่ะ)

ปี 2002
Wammy's House
วินเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ

ห้องนั่งเล่นรวม ตอนนี้เงียบสงบ ห้องกว้างปราศจากเสียงรบกวนจากภายนอก ไฟในเตาผิงสาดแสงเป็นเงาวูบวาบให้ห้องอบอุ่น นอกเหนือไปจากความอบอุ่นจากฮีตเตอร์ ขณะที่เด็กคนอื่น ๆ กำลังทำกิจกรรมของตน บ้างเรียนหนังสือ บางคนที่ชอบแสงแดดก็พากันวิ่งเล่นที่สนามหน้าบ้าน ถึงแม้อากาศจะหนาวเย็น ภายในห้องจึงเหลือเพียงเด็กชาย 3 คนที่นั่งกันอยู่คนละมุมห้อง

บนโซฟารับแขกตัวยาว แมตต์ก้มหน้าก้มตาอยู่กับเกมกด ขณะที่โซฟาใกล้เตาผิง เมลโลนั่งไขว่ห้าง ถือหนังสือเล่มใหญ่ หนา กางวางบนตักแต่สายตาเมลโลไม่ได้จดจ่ออยู่กับหนังสือเลยซักนิด บ่อยครั้งสายตาคู่นั้นเงยหน้าจากหนังสือเหลือบไปมองเด็กชายตัวเล็กผอมอีกคนที่นั่งจดจ่ออยู่กับจิ๊กซอว์บนพื้นพรมของห้อง

ความหงุดหงิดฉายชัดในแววตาของเมลโล

"เนียร์"
"......"

เขาเงยหน้าขึ้นมาเรียกเป็นครั้งที่ร้อย แต่ก็ไม่เคยมีเสียงตอบรับใด ๆ จากร่างที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่กับพื้น จนเขาชักจะหมดความอดทน เมลโลปิดหนังสือเสียงดัง วางโครมลงบนพื้นอย่างฉุนเฉียว แม้หนังสือจะกระทบพื้นเสียงดังปึง เนียร์ก็ยังมีท่าทีไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยซักนิด จนเมลโลเหลืออด

"นายจะต่อไปถึงไหน ไอ้จิ๊กซอว์ชิ้นนี้ ต่ออยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน" เมลโลก้าวไปหาเนียร์ที่ยังคงหยิบชิ้นจิ๊กซอว์วางลงบนแผ่นกระดานรอง ภาพใกล้เสร็จสมบูรณ์เหลือเพียงตรงมุมด้านขวาที่ยังเว้าแหว่งอยู่ส่วนหนึ่ง บางอย่างผิดตา แต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่ประเด็นที่เขาจะสนใจ

ประเด็นมันอยู่ที่ว่า ถึงเขาจะรู้ว่า L มีความสำคัญกับเนียร์มากแค่ไหน แต่การที่เอาแต่นั่งต่อจิ๊กซอว์ที่ L ให้มาแล้วรื้อแล้วต่อใหม่อยู่แบบนี้ มันน่าโมโห.... ใช่..... ตอนนี้เขาชักจะโมโห L ที่ซื้อของเล่นพังยากแบบนี้ให้เนียร์ ทำไมไม่หาอะไรที่มันพังง่าย ๆ กว่านี้หน่อยนะ หมดของเล่นไปเนียร์จะได้ยอมไปทำอย่างอื่นบ้าง... เวลาเนียร์ต่อจิ๊กซอว์ที่ L ให้มา เนียร์ไม่เคยสนใจอย่างอื่นเลย!!!!

เมลโลจ้องจิ๊กซอว์บนพื้นอย่างหงุดหงิด นี่ถ้าเขามีพลังอย่างพวกยอดมนุษย์มีกันป่านนี้มันคงไหม้เป็นจุลไปนานแล้ว

และแม้เขาจะมายืนอยู่ข้างหน้า เนียร์ก็ยังคงก้มหน้าก้มตาอยู่กับจิ๊กซอว์ เมลโลฉุนขาดก้มลงดึงแผ่นกระดานจิ๊กซอว์จากพื้น "ชอบนักก็เชิญอยู่กับจิ๊กซอว์งี่เง่าของนายไปละกัน" เมลโลพลิกกระดานรองจนชิ้นจิ๊กซอว์ที่ต่อไว้หลุดจากกันร่วงกระจายลงพื้น ก่อนจะโยนแผ่นกระดานรองไปทางโซฟาตัวยาว แมตต์ที่เงยหน้ามองดูอยู่คว้าไว้ทันก่อนที่มันจะปลิวลงหัวเขา จริง ๆ เขาตั้งท่ารอรับอยู่แล้วต่างหาก เพราะรู้ดีว่าเมลโลคงจะไม่โยนลงไปใส่เนียร์แน่ ๆ แล้วเมลโลก็เดินกระแทกเท้าโครมครามออกจากห้องไป

แมตต์เดินเอาแผ่นรองจิ๊กซอว์มาคืนให้เนียร์
"ต้องเริ่มใหม่หมดสิเนี่ย นายนี่ก็นะ.. เอ้า รีบต่อให้ทันแล้วกัน หึหึ" แมตต์ส่งให้แล้วหัวเราะอย่างนึกสนุก เนียร์รับมาวางลงตรงหน้าแล้วเริ่มต้นหยิบชิ้นจิ๊กซอว์ลงไปใหม่ด้วยท่าทีเรียบเฉย ขณะที่แมตต์เดินตามเมลโลออกไปพลางผิวปากอย่างอารมณ์ดี

............

.............

แล้วก็อย่างที่แมตต์คิด เมลโลยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมสระน้ำริมสวน สถานที่โปรดที่เมลโลมักจะมาหลบอยู่ที่นี่ เพราะห่างไกลสายตาผู้คน
"เฮ่...นายหงุดหงิดอะไร?" แมตต์ถามเมลโลที่ขว้างหินลงน้ำ ทั้งที่รู้ดีว่าเมลโลหงุดหงิดเรื่องอะไร
"ไม่ได้หงุดหงิด"
"หึหึ" แมตต์หัวเราะ เมลโลหยุดขว้างหินหันมองแมตต์ตาขวาง
"นายหงุดหงิดจิ๊กซอว์นั่น นายอยากจะเผามันทิ้ง เพราะถ้าไม่มีมัน เนียร์จะได้ออกมาข้างนอกกับนาย ใช่มั๊ยล่ะ?" แมตต์พูดอย่างรู้เท่าทัน

เมลโลเงียบ แล้วหันไปขว้างหินให้แฉลบกับพื้นน้ำแทน
"ช่างประไร หวังดีชวนออกมาโดนแดดซะบ้าง นี่เอาแต่นั่งขลุกอยู่แต่ในห้อง ตัวซีด ผอมจะตายดูได้ที่ไหน ช่างเหอะ ปล่อยให้ซีดตายอยู่ในห้องแบบนั้นแหละ"
"ทำเป็นพูดดี เป็นห่วงก็บอกมาเหอะน่า" แมตต์แซวไม่สนใจกับสายตาพิฆาตของเมลโล
"ใครห่วง" เมลโลหันกลับไปขว้างหินต่อ แมตต์มองดูเพื่อนที่หันไปขว้างหินแก้เขินแล้วหัวเราะอย่างสุดกลั้น
"เลิกหัวเราะซะที"
"โอเค ๆ หึหึ ว่าแต่พรุ่งนี้วันเกิดนาย L จะมารึเปล่า?" แมตต์เปลี่ยนเรื่องคุย
"ไม่มา" เมลโลตอบสั้น เสียงอ่อนลง "เรื่องธรรมดาจะตาย" เมลโลพูดอย่างปลง ๆ
"น่า อีกหน่อยนายก็จะได้ไปช่วยงาน L อย่างเต็มตัว คร้านจะเบื่อซะอีก"
เมลโลยักไหล่ "ฉันไม่คิดจะสืบทอด L"
"ไม่คิด..แล้วไอ้ที่ประกาศปาว ๆ ว่าต้องเป็นที่หนึ่ง จะเป็นผู้สืบทอด L หมายความว่าไง" แมตต์แขวะ
"คนเรา ถ้าไม่มีศัตรู มันก็ย่ำอยู่กับที่ จริงรึเปล่าล่ะ" เมลโลหันมาตอบแล้วหันไปขว้างหินต่อ
"โธ่เอ๊ย สุดท้ายนายก็ทำเพื่อ..." แมตต์หยุดพูดทันทีเมื่ออีกฝ่ายดึงเกมกดไปจากมือ และทำท่าจะขว้างตามก้อนหินลงไปในน้ำ
"เฮ่ย ๆ โอเค ๆ ไม่พูดแล้วคร๊าบบบ เอาคืนมา ๆ" แมตต์ดึงเกมกดสุดรักสุดหวงคืนมานั่งกดเล่นต่อ ขณะที่เมลโลยืนพิงต้นไม้ ล้วงกระเป๋าแจ็คเก็ต นิ้วสัมผัสกับชิ้นจิ๊กซอว์ชิ้นเล็ก ๆ ที่นอนนิ่งอยู่ในนั้นตั้งแต่เมื่อกี้ เอาเถอะ ไว้เดี๋ยวค่อยเอาไปคืนให้ก็ได้ เมลโลถอนใจ ยังไงเขาก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของเจ้าตัวเล็กนั่นหรอก

แล้วมือก็เลื่อนไปล้วงสมุดเล่มเล็กขึ้นมาจากอีกกระเป๋า เปิดกางหน้ากระดาษแล้วจรดปากกา

December 12,2002
วันนี้.....

..............
..............

December 13, 2002

งานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่โรเจอร์เป็นต้นหนจัดให้จบลงแล้ว เมลโลเดินกลับห้องด้วยท่าทีเซ็ง ๆ ก็แค่กินเลี้ยงกันธรรมดา จริง ๆ เขาไม่อยากให้จัดด้วยซ้ำ เขาโตเกินกว่าจะใส่ใจกับแค่วันเกิด แต่โรเจอร์ยืนยันว่ามันเป็นธรรมเนียม พวกเด็ก ๆ ทุกคนต่างก็ดีใจและสนุกกับงานเลี้ยง นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเองก็ปฏิเสธไม่ได้

เมลโลเปิดประตู เปิดไฟหัวเตียงแล้วทิ้งตัวนอนด้วยความรู้สึกเซ็งๆ ไม่รู้สึกมีความสุขเลยซักนิดทั้งที่ผ่านงานเลี้ยงฉลองมา ..ต้นเหตุก็มาจากคน คนเดิม..เนียร์นั่งอยู่ในงานเลี้ยงแค่ไม่กี่นาทีแล้วก็แว่บหายไปตอนไหนก็ไม่รู้ ทั้งที่เขาก็จับตาดูอยู่ตลอดแล้วนะ

เชอะ...เมลโลทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหงุดหงิด ของขวัญของ L เป็นโน้ตบุ๊คเครื่องใหม่ทันสมัย วางนิ่งอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือ...ปกติเขาจะดีใจกระโดดโลดเต้นที่ได้รับของขวัญจาก L แต่ปีนี้ทำไมเขาไม่รู้สึกแบบนั้นเลยนะ เมลโลเหลือบมองของขวัญจาก L อย่างไม่เข้าใจตัวเอง แล้วก็ถลันลุกอย่างประหลาดใจเมื่อสายตาเหลือบไปเจอบางสิ่งวางพิงอยู่ตรงเก้าอี้สำหรับอ่านหนังสือ

จิ๊กซอว์ที่ต่อเสร็จเรียบร้อยอยู่ในกรอบสวย เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กแปะอยู่ตรงมุมขวา เมื่อดึงออกมาอ่าน ข้อความสั้น ๆ "จิ๊กซอว์งี่เง่านี่ให้นาย สุขสันต์วันเกิด" ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากใคร เมลโลหันมองจิ๊กซอว์อีกครั้ง

พื้นภาพสีขาวคล้ายกับจิ๊กซอว์ของ L เพียงแต่ตัวอักษรอยู่ที่มุมขวาเป็นอักษรเรียงเป็นชื่อที่เขาคุ้นตา .. ทำไมจะไม่คุ้นในเมื่อมันเป็นชื่อที่เขาใช้มาตลอด...MELLO.. แต่ตรงตัว Lทั้ง 2 ตัวดูเหมือนจะแหว่ง ๆ ไป เมลโลล้วงกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตหยิบชิ้นจิ๊กซอว์ที่นอนนิ่งขึ้นมาทาบ แล้วก็ยิ้มกว้าง

รู้สึกมีความสุขกับวันเกิดก็ตอนนี้เอง...

End..of Innocent Part

++++++++++

แต่งไป เขินไป^/////^โอ๊ย ๆ ๆ สรุปแล้วคนที่แก่แดดมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ..แมตต์ หมอนี่รู้ทุกอย่าง 555 ตัวประกอบที่โผล่มาใน fic ฉันบ่อยมาก ตอนนี้เลยได้ค่าตัวมากเป็นพิเศษ

รู้สึกว่าจะแต่งให้เมลโลกะแมตต์ดูเป็นหนุ่มเต็มตัว ความคิดการพูดจาดูเป็นผู้ใหญ่มาก ทั้งที่ถ้าจะนับอายุกันจริง ๆ ก็อายุไม่เท่าไหร่กันเลย

-___________-;;;;

++++++++++

เสริม เล็กน้อย

ใครอยากรู้รายละเอียดเกี่ยวกับ profile วันเกิด ส่วนสูง น้ำหนักฯลฯ ของ L Near Mello Matt ดูได้ที่ blog ของ คุณlapaceค่ะ เป็น Death note Warehouse ที่เจ้าของ blog อัพเดทด้วยใจรัก Death note จริง ๆ ^-^

หรือถ้าเป็น Death Note ภาคภาษาอังกฤษ สำหรับผู้ที่คล่องภาษาก็เว็บไซต์ www.deathgod.org คุณ Pride บอกต่อมาค่ะ ^^ ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่า ลองแวะไปดูมาแล้ว ข้อมูลแน่นมาก ^__^